Τελευταια Νεα
Φόρτωση...

2017. Το σιωπηλό, από πλευράς Πολιτείας, έτος Νίκου Καζαντζάκη

ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΜΠΟΛΗ

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ο Βασίλης Καμπόλης και
ΔΕΞΙΑ λεπτομέρεια από τον πίνακα με το οποίο ο ζωγράφος συμμετέχει στο έτος Καζαντζάκη
Είναι ο ΜOΝΑΔΙΚOΣ διεθνώς γνωστός Έλληνας πεζογράφος, μεταφρασμένος σε πάνω από 40 γλώσσες. Είναι ο συγγραφέας που στιγμάτισε τη σκέψη κάθε μεταπολεμικού σκεπτόμενου Έλληνα. Είναι ο δημιουργός που αναπόφευκτα κάποια στιγμή κυρίεψε τη σκέψη μας, είναι ο στοχαστής που σφυρηλάτησε μια κοιλάδα δοκιμασίας απ’ όπου έχουμε όλοι μας περάσει. Τότε, πώς τον ξεχάσαμε; Γιατί, πλην ολίγων, κανένας πλέον δεν τον μνημονεύει; Α, ήταν καλός σαν διαφημιστής της χώρας μας, μα μάλλον μας έπεσε βαρύς, σαν βοδινό σε στόμα νήπιου, δεν μασιέται κι ούτε καταπίνεται, πόσο δε πιο ακατόρθωτο είναι να τον χωνέψεις! Φαίνεται ότι μάλλον είναι καλύτερα να τον ξεχάσουμε, να τον παραχώσουμε στα γρήγορα κάπου δίπλα στον Νιρβάνα και στον Κονδυλάκη. Λάθος μας που μας γοήτευσε, που μας αποπλάνησε, που μας παρέσυρε!
  • Βλέπετε έχει κι όλα τα κακά συσσωρευμένα! μονίμως υπερεθνικιστής, ολίγον κομμουνιστής, κάποτε βουδιστής, πάντα μεταφυσικός κι αφόρητα ηθικολόγος.
  • Δεν μας μιλάει για τις λεπτεπίλεπτες διαφοροποιήσεις της κοινωνικής μας διαστρωμάτωσης, δεν έχει τίποτε να μας πει για τις παραφιλικές ιδιαιτερότητες και αγνοεί αφόρητα τη μικροκοσμική μας καθημερινότητα. Κι άντε και να τα ξεπεράσουμε όλα αυτά, πού να τον βάλουμε, πού να τον κατατάξουμε, πού να τον τακτοποιήσουμε; Τι να τον κάνουμε δηλαδή έναν ποιητή ενός και μοναδικού ποιήματος 33.333 δεκαεπτασύλλαβων στίχων;
  • Μπελάς αφόρητος! που όλοι οι κριτικοί, πάλι πλην ολίγων, επιθυμούσαν και επιθυμούν σφόδρα να τον καταχωνιάσουν σε κάποια αραχνιασμένη βιβλιοθήκη, να ξεμπερδεύουν πια μ’ αυτόν τον προπετή, τον αναιδή, τον υπερφίαλο, που δεν ήθελε να κάνει το καθήκον του σαν μυθιστοριογράφος, να περιγράψει ας πούμε την ιστορική διαδρομή μιας νεοελληνικής μικροαστικής οικογένειας, ή να μας εξυμνήσει μία λούμπεν συνοικία, ή τέλος πάντων ν’ ασχοληθεί με κάποια συγκλονιστική ερωτική περιπέτεια, απ’ αυτές που συνταράζουν την υφήλιο κι αρμόζουν στην παθιασμένη ιδιοσυγκρασία μας. Και να πούμε ακόμα ότι δεν υπήρξε ποτέ του υφολογικά μοντέρνος! ότι δεν είχε καν μια επαφή με από Παρισίους κινήματα πρωτοπορίας! ότι συνοπτικώς αδιαφορούσε για κάθε τι το προοδευτικό! ω, της ύβρεως της εσχάτης!
  • Ναι, έχουμε κάποια μικροπροβληματάκια ακόμα "μ’ αυτόν". Ενώ τον περιχαρακώσαμε στους ethnic ηθογράφους, είναι πασίγνωστος στα πέρατα της οικουμένης. Ενώ τον "αφορίσαμε" δεόντως, ασχολείται μαζί του όλη η παγκόσμια χριστιανική διανόηση. Ενώ θάψαμε την Oδύσσειά του, εξακολουθούν οι "βάρβαροι αλλογενείς" να την εκθειάζουν. Κοντολογίς, ενώ εμείς γρήγορα-γρήγορα τον ξεχάσαμε, αυτοί επιμένουν να μας τον θυμίζουν.
  • Είναι πολύ μεγάλος για να τον αντέξουμε, είμαστε πολύ αδύνατοι για να τον σηκώσουμε, είμαστε πολύ πιο μικροί απ’ ό,τι ήθελε να γίνουμε.
  • Συγχώρεσέ μας λοιπόν Νίκο, αλλά τσακίζεται ο σβέρκος μας σαν προσπαθούμε να σε αντικρίσουμε ολόκληρο, χωρίς τα δεκανίκια της πνευματικής μας φτώχειας.
  • Συγχώρεσέ μας Νίκο, αλλά το φαρμάκι που σε ποτίσαμε όσο ζούσες, φαίνεται ότι δεν είναι ακόμα αρκετό. Ευτυχώς όμως το έργο του μεγάλου Κρητικού έχει και εραστές. 

  • Η Διεθνής Εταιρεία Φίλων Νίκου Καζαντζάκη που αριθμεί 29 έτη αφοσίωσης στο έργο του, το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη, το Μουσείο Νίκου Καζαντζάκη και οι Εκδόσεις Καζαντζάκη, με αίτημά τους προς το υπουργείο Πολιτισιμού ζήτησαν να κηρυχθεί το 2017 ως έτος Νίκου Καζαντζάκη. Από τους προαναφερόμενους φορείς, χωρίς την μέχρι τώρα τουλάχιστον συμμετοχή των υπουργείων Πολιτισμού και Παιδείας που σιωπούν, έχουν προγραμματιστεί για φέτος που συμπληρώνονται 60 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου συγγραφέα και στοχαστή, ημερίδες και εκδηλώσεις στις πέντε ηπείρους, (σε 126 χώρες), καθώς και Παγκόσμια Γενική Συνέλευση που θα λάβει χώρα στο Πεκίνο στις 2 Δεκεμβρίου του 2017. 
    Στην Ελλάδα θα γίνουν δύο συνέδρια, σε Αθήνα και Ηράκλειο, καθώς και 23 ημερίδες σε όλες τις περιφέρειες της χώρας. Είναι όμως απορίας άξιο το ότι το υπουργείο Πολιτισμού δεν έχει τίποτα οργανώσει π.χ. όπως το να παιχθεί ένα θεατρικό έργο του Καζαντζάκη στο Ηρώδειο, να υποστηρίξει ανάλογες εκπομπές σε ραδιόφωνο και τηλεόραση, ή να διοργανώσει ημερίδες με αναφορά στο έργο του, ή έστω να κάνει προσκλητήριο καλλιτεχνών για να συμμετέχουν σε ανοιχτές για το κοινό εκδηλώσεις. 
    Οψόμεθα.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου